Piosenka o dawnym Lwowie
O Lwowie to będzie piosenka,
bogata historia, zwycięska i piękna.
Rozkwita przepychem tego miasta,
jak urocza, zakochana niewiasta.
29 stycznia 82 lata temu polska wieś Koniuchy została zaatakowana i zniszczona w brutalnej pacyfikacji przeprowadzonej przez sowiecką partyzantkę. To nie była bitwa ani akcja wojskowa. To nie była odpowiedź na zagrożenie militarne. Był to zaplanowany atak na bezbronną ludność cywilną – jedna z największych i najbardziej bestialskich rozpraw z cywilami podczas II wojny światowej w tej części Kresów Rzeczypospolitej. Dziś Koniuchy znajdują się na terenie Litwy. Sprawcy masakry nigdy nie zostali osądzeni (IPN).
https://ipn.gov.pl/pl/
Nie zostali osądzenie sprawcy wielu innych masakr, również w tej części Kresów Rzeczypospolitej, która znajdują się na terenie Ukrainy. Mimo, iż w polskim rządzie mamy wielu przedstawicieli mniejszości ukraińskiej.
Zgodnie z ówczesnymi tendencjami pojęcie nauki, zostało, powiązane z FILOZOFIĄ MARKSISTOWSKĄ, a dydaktyka Z PROPAGANDĄ PARTYJNĄ- wspominał Mieczysław Inglot (Polska kultura literacka Lwowa )inauguracyjne przemówienie rektora Uniwersytetu we Lwowie 15 stycznia 1940 roku. Przemówienie Michaiła Marczenki, Ukraińca o antypolskich inklinacjach, otwierało nowy rozdział w dziejach LWOWSKICH UCZELNI:
W czasie panowania polskiej szlachty i burżuazji POLSCY PANOWIE zamierzali przekształcić uniwersytet lwowski w centrum REAKCJI FANATYZMU I POLSKIEGO BURŻUAZYJNEGO NACJONALIZMU. Czołowe miejsce na uniwersytecie zajmował wydział teologiczny, który skupiał najbardziej REAKCYJNE SIŁY POLSKO KATOLICKIEGO ZACOFANIA- mówił Marczenko.
Prof. historii wschodu Europy, Michajło Hruszewski wydaje od roku 1898 historię KRAJU, który wbrew historii podobało mu się nazwać UKRAIINĄ –RUSIĄ. W tym nie ma nic złego. Wolno historykowi nie liczyć się z historią . Dotychczas VII tom cały poświęcony historyi Polski, ale nosi tytuł Historia Ukrainy Rusi – Czasy Kozackie i kończy się rokiem 1625. (Świat Słowiański pod red. Feliksa Konecznego 1908r nr 59)
Prof. Jarosław Hrycak napisał w 2024 roku „tysiącletnie DZIEJE UKRAINY” z rozdziałami: Ruś Kijowska, Mongołowie, Kozacy w XVII w. – bez przynależności tych ziem ukrainnych do Polski Piastów i Jagiellonów, a potem pod zaborem. Czy to aby nie plagiat? Prof. Hrycak wypowiedział się też na łamach Gazety Wyborczej: Chciałbym, aby Ukraińcy i Polacy mieli nowego bohatera – ADAMA MICHNIKA.
