Zamknięci byliśmy przez całe trzy tygodnie, tramwaj nie chodził, lampy się nie świeciły na ulicach, kamienice pozamykane na klucz, a na schodach straż trzymać musieli wszyscy lokatorzy po porządku. Jeść nie mieliśmy wiele, bo i chleba brakowało, i mięsa, ale dziękowaliśmy Bogu bo i tak było u nas lepiej aniżeli w mieście. Jeszcze tydzień takiej gospodarki, a byliby ludzie z głodu marli. Po tych okropnych dniach i 22 nieprzespanych nocach, RANO 22 LISTOPADA WSTAŁ DZIEŃ CUDOWNY, PROMIENNY, SŁONECZNY, a obudziły nas krzyki i grzmot wystrzałów coraz bliższych ulicy Kurkowej, więc wszyscy w strachu, że to wrogi nadchodzą, biegną do kaplicy – pisze w liście do córki Maria z Gorazdowskich Machalska. Maria mieszkała na plebani kościoła św. Mikołaja, gdzie jej starszy brat-ksiądz kanonik Zygmunt Gorazdowski był proboszczem.

Lecz nade wszystko – słowom naszym, Zmienionym chytrze przez krętaczy, Jedność przywrócić i prawdziwość – słowami Juliana Tuwima  Tomasz Kuba Kozłowski podsumował prezentację Gehenna transportów w 80 rocznicę wypędzenia Polaków z ziem wschodnich II Rzeczypospolitej podczas czwartych Zaduszek kresowych Stowarzyszenia Wspólnota i Pamięć. To rocznica wydarzenia, które dotknęło nie dziesiątków, ale setek tysięcy obywateli Rzeczypospolitej i było jednym z kluczowych w naszej historii całego XX wieku. Jednak nie wzbudziło żadnego zainteresowania ani celebrytów, ani tzw. autorytetów moralnych ani osób piastujących funkcje do tego służące.

7 listopada odbyło się głosowanie na temat propozycji ustawy w której została zawarta penalizacja banderyzmu. Był to projekt Prezydenta RP. Propozycja została odrzucona już w pierwszym czytaniu. Proszę wyszukać swoich posłów. Niektórzy tak często zabiegają o głosy Kresowian.

WYNIKI GŁOSOWANIA TUTAJ-> KLIK

Minister Przemysław Czarnek powiedział, że „jesteśmy zaniepokojeni potwierdzeniem antypolskich nastrojów co najmniej wśród części mniejszości ukraińskiej w Polsce, ale niestety także u władz Ukrainy”. Zaniepokojony był Jerzy Janicki w 1980 roku, gdy następnego dnia po zapaleniu znicza i złożeniu wiązanki kwiatów na grobie matki w Buczaczu, zobaczył, „w MIEJSCU FIGURKI MATKI BOSKIEJ KUPĘ GRUZU- ktoś potłukł ją mozolnie obuchem młotka, raz koło razu, solennie i systematycznie. Pięć metrów dalej nazwisko na płycie zryte jakimś ostrym narzędziem, i to tak starannie, ŻE NIGDY JUŻ NIKT NIE ODCZYTA, czyjego spokoju strzegła ta lastrikowa płyta. Do bramy wejściowej aż OSIEM takich tajemniczych znaków zapytania, rozpiętych na szlaku BRAMA – GROBOWIEC LEWICKICH. Pomału zaczynałem pojmować kod tego szyfru, rozpisanego w intencji, abym go mógł odczytać jako adresat: PO COŚ TU, BRATKU, PRZYJEŻDŻAŁ?