Tak to jest, gdy wiedzę o faktach historycznych ( o ile się ją ma) zamienia się na ideologię.

Kiedy Hitler się zbroił, to banderowcy szkolili się u niego, i szykowali się do holocaustu Polaków i Żydów. Zgodnie z uchwałą OUN z 1929 roku, czekali na moment, by w drodze „rewolucji” utworzyć imperium ukraińskie. Tym momentem była napaść Niemców na Rosję 22 czerwca 1941 r.

„Okres organizacyjny pracy na terenie Wolnego Miasta Gdańska za czas mego pobytu – pisze członek OUN A. Fedyna – był na tyle żywy i wielostronny, że zajmuje on odrębne miejsce w historii OUN. Do Gdańska na spotkania organizacyjne przybywali, i to niejednokrotnie, Bandera, Stećko, Janiw (rektor ukraińskiego uniwersytetu w Monachium), Kołodzinśkyj, Kordiuk i szereg innych członków Krajowego Przywództwa, z drugiej zaś strony Sciborśkyj, Senyk, Martyneć i inni. Przez Gdańsk bez przeszkód przejeżdżała w jedną i w drugą stronę na wyszkolenie do Prus Wschodnich grupa bojowców. Od 1929 do 1934 roku ośrodek w Gdańsku był najważniejszym punktem operatywnym OUN w drodze do Kraju i z Kraju. W tym czasie przez Gdańsk przeszły tysiące “Surmy” i innych wydań rewolucyjnych do Kraju, dlatego, że wszystkie inne drogi, zwłaszcza przez Karpaty, były trudne, kosztowne i jeszcze bardziej niebezpieczne… Do usług w transportowaniu literatury podziemnej stawali nawet członkowie ówczesnej Reprezentacji Parlamentarnej” ( A.Fedyna).

„Łuck 17.VI.1927- Proces 151 oskarżonych Ukraińców i Żydów członków bandy na czele z posłami ukraińskimi Pristupą i Paszczukiem, którzy prowadzili działania przeciw Polsce w celu wywołania powstania i przyłączenia Wołynia do Rosji sowieckiej. Część bojowa bandy miała za zadanie zdobywanie pieniędzy i broni drogą napadów i rabunku, podpalania i morderstw politycznych.

Część polityczna tej organizacji zajęła się wywiadem i szpiegostwem u władz polskich oraz propagandą bolszewicką. Poseł Paszczuk, jako kierownik części politycznej, przystąpił do utworzenia stałej przyszłej bolszewickiej administracji na Wołyniu, mianując komisarzy powiatowych, policyjnych, magistrackich itd.

Obaj posłowie robili doskonałe interesy finansowe, poseł Paszczuk sprzedawał organizacji rewolwery, pochodzące z rabunków, dokonanych przez członków tej samej organizacji. Poseł Pristupa brał od spiskowców pokwitowania na sumy większe, niż wypłacał”- Henryk Glass, pismo Walka z bolszewizmem 1930 r.

TEŻ PROFESOROWIE – Eugeniusz Romer, światowej sławny geograf i kartograf oraz profesor Marian Zdziechowski, dwukrotny Rektor Uniwersytetu im S.Batorego w Wilnie – wiedział jak żyli rusini/ ukraińcy w II RP.

„W państwie , gdzie liczba szkół ludowych ruskich , prawie dorównywała szkołom polskim, zakładano gimnazja z językiem wykładowym ruskim, wspierano towarzystwa oświatowe i gospodarcze, gdzie dotacje dla duchowieństwa grecko-katolickiego , rząd polski wpłaca na ręce biskupów nie tylko ryczałtowo, ale i bez kontroli zużytkowania tych sum- pisze prof. Marian Zdziechowski- ponad 10 % Ukraińców stanowiła inteligencja – pracownicy spółdzielni , nauczyciele, duchowni „.

„Ukraińcy to nie tylko pracownicy ale właściciele spółdzielni – obrót np. „Centrosojuzu” wyniósł w 1935 roku 17 mil- , to właściciele sklepów, zakładów rzemieślniczych, banków- obroty banku „Zemelnoho Banku Hipoteczno” w latach 1928-1929 przekraczają 10 mln zł. – prof. Eugeniusz Romer.

Zajmowali posady w administracji państwowej byli urzędnikami, gajowymi, leśniczymi, lekarzami, posiadali kancelarie prawnicze. Stan adwokatury z roku 1936 : Polacy 215, Ukraińcy 417, Żydzi 1734. Byli właścicielami ziemskim, właścicielami kamienic w miastach.

Wskutek parcelacji gruntów na południowym wschodzie Polski Rusini zdobyli 213 000 ha gruntów a Polacy 96 000 ha. Liczba szkół powszechnych w 1924/1925 z językiem wykładowym polskim 2598, z językiem wykładowym ruskim 2176.

Mieli swoje wydawnictwa, własną prasę , publikowali w prasie światowej, otrzymywali wsparcie od kanadyjskiej i amerykańskiej diaspory ukraińskiej zarówno ekonomiczne jak i ideologiczne ( antypolskie BR). Byli studentami na uniwersytecie w Gdańsku, gdzie pracowali ukraińscy naukowcy, a Polacy mieli problemy.

„W szkołach podstawowych trzech południowo-wschodnich województw język ukraiński był przedmiotem obowiązkowym. Uczniowie Polacy dopiero w gimnazjum mieli prawo zrezygnować z tego przedmiotu, choć w dalszym ciągu i tam go wykładano.

Nawiasem mówiąc, rozporządzenia Grabskiego zezwalały obywatelom narodowości ukraińskiej pisać podania, skargi, petycje, kierowane do władz i urzędów, w swoim rodowitym języku i w tejże mowie oczekiwać odpowiedzi.

Taki to panował, dzisiejsi panowie historycy, ucisk narodowościowy na naszych kresach. Na życzenie zawsze do usług moje szkolne świadectwa i kopie rozporządzeń. (Jerzy Janicki).

Bandera – nacjonalista ukraiński i Julia Brystygierowa – komunistka żydowska, żyli po wojnie. W dobrobycie żyli  również nazistowscy nacjonaliści OUN UPA na zachodzie czy upowcy przesiedleni z Podkarpacia do innych regionów Polski w Operacji Wisła.  Mają się doskonale ich potomkowie, obecni  we wszystkich sferach życia III RP .

OFIAR Genocidium atrox – pociętych na plastry szczątków, spopielonych ciał w rasistowskiej akcji  OUN UPA depolonizacji Wołynia i Małopolski Wschodniej ( depolonizacja to wymordować wszystkich Polaków i zniszczyć ślad po nich, przez zasypywanie nawet studni w spalonej całkowicie polskiej wsi ) 200 000 Polaków i 400 00O Żydów na Wołyniu i w Małopolsce Wschodniej,  NIE MOŻEMY do dzisiaj ODNALEŹĆ i godnie pochować…