Na mocy ustawy z dnia 4 czerwca 2025 r. Sejm Rzeczypospolitej Polskiej ustanowił 11 lipca Narodowym Dniem Pamięci o Polakach – Ofiarach Ludobójstwa dokonanego przez OUN i UPA na ziemiach wschodnich II Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. 2025 poz. 891) jako święto państwowe. W ten sposób prawnie został potwierdzony charakter zbrodni Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów i Ukraińskiej Powstańczej Armii jako ludobójstwo, w wyniku którego w sposób okrutny (genocidum atrox) zostało zamęczonych co najmniej 134 tysiące Polaków ze względu na narodowość.
Prawo międzynarodowe definiuje ludobójstwo jako czyny dokonane w zamiarze zniszczenia w całości lub części grup narodowych, etnicznych, rasowych lub religijnych – art. II. „Konwencji w sprawie zapobiegania i karania zbrodni ludobójstwa” przyjętej przez Zgromadzenie Ogólne ONZ 9 grudnia 1948 r. i art. 6 „Rzymskiego Statutu Międzynarodowego Trybunału Karnego”. Nakłada też bezwzględny obowiązek ścigania i karania jego sprawców – art. V. w/w Konwencji „Umawiające się Strony zobowiązują się do wydania, zgodnie z ich konstytucjami, przepisów prawnych koniecznych dla wykonania postanowień niniejszej Konwencji, a w szczególności do skutecznego karania winnych ludobójstwa lub innych czynów, wymienionych w Artykule III”. Ścigane jest nie tylko ludobójstwo, ale także zmowa w celu jego popełnienia, bezpośrednie i publiczne podżeganie, usiłowanie popełnienia oraz współudział – art. III. w/w Konwencji. Polska ratyfikowała „Konwencję w sprawie zapobiegania i karania zbrodni ludobójstwa” 14 listopada 1950 r. (Dz.U. 1952 nr 2 poz. 9), a „Rzymski Statut Międzynarodowego Trybunału Karnego” – 9 października 2001 r. (Dz.U. 2003 nr 78 poz. 708).
Ustanowienie Narodowego Dnia Pamięci o Polakach – Ofiarach Ludobójstwa dokonanego przez OUN i UPA na ziemiach wschodnich II Rzeczypospolitej Polskiej, a tym samym uznanie „zbrodni wołyńskiej” za ludobójstwo, nakłada na państwo polskie polityczny obowiązek potępienia ideologii sprawców, jaką jest banderyzm – skrajna, totalitarna, w swej istocie wroga Polsce, odmiana ukraińskiego integralnego nacjonalizmu.
Przedstawiony przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej projekt ustawy o zmianie ustawy o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu oraz ustawy – Kodeks karny (druk nr 1760) jest narzędziem prawnym do realizacji tego potępienia i domknięciem systemu pamięci. Wprowadza przepisy, na mocy których kłamstwo historyczne, ludobójstwo dokonane na Polakach przez Organizację Ukraińskich Nacjonalistów frakcję Bandery (OUN-B) i Ukraińską Powstańczą Armię (UPA) oraz inne ukraińskie formacje kolaborujące z Trzecią Rzeszą Niemiecką, a także gloryfikowanie sprawców tego ludobójstwa, mogą być realnie, skutecznie ścigane i karane przez krajowe sądy.
Apelujemy do Parlamentarzystów o przyjęcie inicjatywy ustawodawczej Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Karola Nawrockiego, o okazanie elementarnej sprawiedliwości i szacunku dla ofiar ludobójstwa, ich rodzin, żyjących świadków oraz „przeciwdziałanie odradzaniu się postaw ekstremistycznych, które negują prawa człowieka i godność osoby ludzkiej”.