Józef Ignacy Kraszewski z uwagi na naukę szkolną synów przeniósł się w 1853r. do Żytomierza. Żytomierz był stolicą województwa kijowskiego do drugiego rozbioru, który w r. 1793, wciela całe województwo kijowskie, a więc i Żytomierz, ze wschodnią częścią Wołynia, do państwa Rosyjskiego- o Żytomierzu i pobycie w nim pisarza, pisze Marian Dubiecki we wspomnieniach w 1912 roku.
Miasteczko dotąd niemal parafialne, bez ludzi wybitnych i bez rozgłosu, po jego przybyciu szybko stawać się zaczęło ogniskiem skupiającym wybitniejsze siły umysłowe trzech prowincji, Wołynia, Podola i Ukrainy. Zaglądali tam i z Polesia Ukrainnego Erazm Michałowski, z Wiśniowca Włodzimierz hr. de Broel Plater, z pod Berdyczowa Eustachy Iwanowski (Eust. Heleniusz), młody uczony Apolinary Zagórski, przedwcześnie zgasły (1858 r.), z Kiwirzec pod Łuckiem, marszałek łucki, Wincenty Piotrowski, z Kijowa, młody poeta, Leonard Sowiński i wielu innych.