14 grudnia 2011 roku w Kinie kresowym wyemitowano film o podolskiej wsi Ihrowica, położonej kilkanaście kilometrów od Tarnopola. Po filmie odbyło się  spotkanie z jego autorką, Joanną Szpręglewską. Kamera towarzyszyła wyprawie Jana Białowąsa na Ukrainę, jego spotkaniom i rozmowom z Ukraińcami we Lwowie i Ihrowicy o zbrodni  dokonanej 24 grudnia 1944. Jan Białowąs – jeden z ocalałych. Film zrealizowany przez zespół magazynu Wiedza i Życie – Inne Oblicza Historii .

Nieszablonowe filmowe spojrzenie na rzeź wołyńską – tak Polskie Radio oceniło film,  wyemitowany 11 lipca 2023 w TVP 1,  Karoliny Romanowskiej, która jako dorosła przeszła Wołyń, żeby odnaleźć sad, który kiedyś zasiał jej pradziadek –  nawet udało jej się rozbić tam namiot.

Do Ossolineum zbiegały się wszystkie myśli polskich pracowników naukowych i młodzieży. Tu był warsztat pracy nad podtrzymaniem chwiejącego się na wietrze płomienia polskiej kultury, oświaty, nauki i nad wytwarzaniem nowych wartości w tych dziedzinach. Tutaj była świątynia książki polskiej– prof. Stanisław Łempicki wspomina swój związek z tym znakomitym przybytkiem polskiego dziedzictwa naukowego i kulturowego, początkowo jako  student  uniwersytetu i stypendysta Zakładu Narodowego  a potem pracownik naukowy. (Wspomnienia Ossolińskie).

Przez ludzi szła zatem piękna tradycja ossolińska z pokolenia na pokolenie. Co składało się na ducha tej atmosfery, którą nam dane było oddychać? Odpowiedź jest jedna: Myśl o wielkiej kulturze duchowej narodu, z której pokładów wyrosło Ossolineum, splatała się tutaj z wiarą w niezniszczalność i polityczne odrodzenie narodu. Wiara taka była własnością całego społeczeństwa polskiego byłej Galicji na początku naszego stulecia. Dla nas, ossolińczyków, gruntowała się ona jednak nie tylko na nadziejach i pewnych kombinacjach w polityce światowej, ale na ustawicznym oglądaniu wielowiekowych dowodów żywotności i nieśmiertelności polskiego ducha. Ustawiczne obcowanie z wielką przeszłością było podobne do przebywania w regionach wysokogórskich, co dodawało duszy zdrowia i hartu. (prof. Stanisław Łempicki)

CAŁY TEKST TUTAJ -> KLIK.

ANALIZA KONFEDERACJI.

https://www.youtube.com/watch?v=3CBi0_xbtJc

OPERACJA BELLADONNA
Jeśli przeanalizujemy publicznie dostępne odtajnione dokumenty Centralnej Agencji Wywiadowczej, możemy dowiedzieć się całkiem sporo o Stanach Zjednoczonych i ich roli w historycznym rozwoju ukraińskiego nacjonalizmu. Postrzeganie konfliktu rosyjsko-ukraińskiego z lutego 2022 r. w izolacji od tego faktu byłoby błędem.
W odtajnionym dokumencie CIA opisującym szczegóły operacji Belladonna widzimy, że Stany Zjednoczone nawiązały już kontakt z ukraińskimi nacjonalistami, którzy byli chętni do sprzymierzenia się z Amerykanami przeciwko ZSRR, zaraz po zakończeniu drugiej wojny światowej, przede wszystkim poprzez wpływanie na rozwój Najwyższej Rady Wyzwolenia Ukrainy (UHWR ). Temat poruszony w tym dokumencie posłużył do zebrania informacji wywiadowczych na temat działań ZSRR i Sowietów w kraju i za granicą. CAŁY TEKST TUTAJ -> KLIK.

TUTAJ RELACJA FILMOWA <— KLIK.

Wszystkie te zbrodnie – popełnione w kilku miejscach – nazywamy symbolicznie Zbrodnią Katyńską. Tu, w Katyniu takich śmierci było cztery tysiące czterysta. W Katyniu, Charkowie, Twerze, w Kijowie, Chersoniu oraz w Mińsku – razem 21.768. Łączy je obywatelstwo ofiar i ta sama decyzja tych samych sprawców. To było 70 lat temu.

Zamordowani to obywatele Polski, ludzie różnych wyznań i różnych zawodów; wojskowi, policjanci i cywile – z nie wygłoszonego  w Katyniu przemówienia  śp. Prezydenta Lecha Kaczyńskiego.

Wszystkie te zbrodnie- popełnione w tysiącach miejsc – nazywamy symbolicznie  Zbrodnią Wołyńską. Tu, na  Wołyniu (województwo wołyńskie II RP) takich śmierci było 60 000. Na Wołyniu oraz województwach tarnopolskim, stanisławowskim, lwowskim, lubelskim, poleskim – razem ok. 200 000. Łączy je obywatelstwo ofiar i ta sama decyzja tych samych sprawców – Ukraińców wykorzystujących agresję Rosji i Niemiec by oczyścić z Polaków „samostijną Ukrainę”. To było 80 lat temu – apogeum zbrodni podczas sprawowania mszy św. w niedzielę.

Skarga, która jest pokłosiem sprawy opisanej TUTAJ <—KLIK.