Banderowcy do Lwowa- gdzie powstał rząd Stećki 30 czerwca 1941 roku – odbyli długą wędrówkę, rozpoczął ją płk Jewhen Konowalec, zbuntowany wobec obu rządów, Petlury i Petruszewycza. Utworzył poza ich strukturami tajne sprzysiężenie – Ukraińską Wojskową Organizację (UWO). Na bazie UWO, która od samego początku była na usługach obcych, antypolsko nastawionych wywiadów: niemieckiego, sowieckiego, litewskiego i częściowo czeskiego, i przez te wywiady była finansowana, powstała w 1929 roku organizacja OUN o charakterze faszystowskim, szowinistycznym i skrajnie antypolskim.W Dokumentach z zakresu działań struktur integralnego nacjonalizmu ukraińskiego (Wiktor Poliszczuk Toronto 2000 r) znajdujemy cele rewolucyjnej organizacji UWO ( z której wywodzi się OUN) opisane w raporcie członka UWO, Osipa Dumina dla władz niemieckich:
KO 31853 Berlin, maj 1926 (Auswartige Amt,IV Oddział Polityczny nr. Rej. 06620)
Dzieje UWO w latach 1921-1923 Program i plany Wojskowej Organizacji UWO
Zadaniem UWO była nieustanna walka przeciw Polsce. Celem UWO było niszczenie polskiego panowania we wszystkich ukraińskich dzielnicach, podkopanie polskiego autorytetu państwowego, materialne i moralne niszczenie polskich organów władzy państwowej, a wreszcie zdobycie i ustanowienie własnego istnienia. (…) . Gdy z litewskiej strony przestały nadchodzić pieniądze, panowie z kierownictwa UWO zdecydowali się prosić o fundusze bolszewików, którzy dali, ale nie wiem na jakich warunkach. Starania UWO o wydostanie pieniędzy od bolszewików były prowadzone jednocześnie w kraju i w Berlinie.
W kraju odbywało się to następująco: dzisiejszy redaktor “Nowego Czasu”, Dymitr Palijiw, pojechał do Charkowa i prosił tamtejszy rząd o materialne wsparcie UWO. W Charkowie mu przyrzekli pod warunkiem, że organizacja wypowie się “bez zastrzeżeń za przyłączeniem ziem zachodnio-ukraińskich do Ukrainy Sowieckiej”. W zgodzie z kierownictwem UWO – Palijiw na to poszedł. Kierownictwo UWO utrzymywało ten układ w tajemnicy, tak że tylko niewielu członków UWO o nim wiedziało. (…)starania UWO w Berlinie były skuteczniejsze. Tu UWO wydostała od bolszewików już wspomniane 500 do 600 dolarów miesięcznie. (Osip Dumin członek UWO).
Gazeta POLONIA 2 października 1930 : Niemcy i terror ukraiński.
Nie trzeba być ukrainofilem i szowinistą polskim, aby – przy obiektywnej ocenie szeregu faktów – stwierdzić łączność akcji „ukraińskiej” ze sferami niemieckimi. Naczelnym faktem jest obecność pułk. Konowalca i całego sztabu Ukraińskiej Organizacji Wojskowej w Berlinie. Konowalec stamtąd kieruje akcją terrorystyczną za pośrednictwem kilku podległych mu central łącznikowych U. O. W. Jest ich niewiele i mieszczą się w Gdańsku, Wrocławiu, Katowicach i Krakowie. Drogą przez Gdańsk i Górny Śląsk Idzie do Lwowa cały materiał potrzebny do sabotażów – w pierwszym rzędzie broń i materiały wybuchowe. Te fakty stwierdzone zostały niejednokrotnie w procesach „ukraińskich”. Wielka afera szpiegowska Bessarabowej ustaliła istnienie centrali szpiegowskiej w Krakowie i pozwoliła zlikwidować ją na jakiś czas.
Wiemy skądinąd, że Konowalec pozostaje w ścisłym kontakcie z niemieckim sztabem generalnym, ostatnio zaś przy pomocy wywiadu zostało ustalone, że otrzymał z tego źródła 100 tys. marek na przeprowadzenie sabotażu i uniemożliwienie regularnej komunikacji kolejowej expressu Lwów – Bukareszt. Zamiary kół wojskowych niemieckich są oczywiście jasne w tej sprawie. Idzie o wywołanie wrażenia w kolach zainteresowanych, że i na tym odcinku Polska nie reprezentuje czynnika ładu i bezpieczeństwa.
Dążenia i w ogóle polityka „ukraińska” wobec nas przeobraziły się w pospolity bandytyzm godzący już nie tylko w powagę i siłę państwa, ale wręcz w spokój i dobrobyt obywateli.
Wreszcie jest także faktem, że U. O. W. prowadzi akcję szpiegowską na rzecz tylko Niemiec i trudno pomyśleć, aby robione to było bezinteresownie i z prostej sympatii dla Rzeszy.
Już jednak dzisiaj należy sobie uprzytomnić, że w wewnętrznych naszych sprawach rolę kierownicza odgrywają siły nam wrogie i obce. Niemcy interesują się żywo sprawą „ukraińską” w Polsce, przygotowując sobie na przyszłość na tym terenie materiał palny do swoich celów. Byłoby znacznie łatwiej zlikwidować terror „Ukraińców”, gdyby udało się przerwać podziemną nić, łączącą ich z Berlinem. W tym kierunku społeczeństwo i władze odpowiedzialne za spokój w kraju wytężyć winny swoją uwagę. (POLONIA 2 października 1930 ).
Petro Mirczuk, Monachium 1968 „….Od 1929 do 1934 roku ośrodek w Gdańsku był najważniejszym punktem operatywnym OUN w drodze do Kraju i z Kraju. W Gdańsku przez płk. J. Konowalca stworzona została referentura dla spraw Stanów Zjednoczonych, Kanady i Ameryki Południowej…. Pułkownik Konowalec, jak niegdyś Chmielnicki czy Mazepa, patrzył daleko naprzód i szukał możliwych sojuszników dla ukraińskiego ruchu wyzwoleńczego. On zawsze przykładał wielką wagę do odcinka wojskowego i dlatego szczególnie forsował go. On czynił starania w zakresie umieszczenia młodych członków Organizacji w szkołach oficerskich – w holenderskiej, włoskiej, niemieckiej, litewskiej armii”.
OUN uznała napaść Niemiec na Rosję 22 czerwca 1941 za sygnał do „rewolucji”, czyli masowych mordów 200 000 Polaków i 400 000 Żydów. Akt 30 czerwca 1941 OUN Bandery ogłoszony przez Stećko: OUN pod przewodem Twórcy i Wodza Jewhena Konowalca, wzywa naród ukraiński do walki! Rocznicę powołania rządu Stećki obchodził uroczyście prezydent Zelenski 30 czerwca 2026 roku .
Po tym wezwaniu banderowcy, ukraińscy żołdacy w Nachtigall i zaproszona wieś ukraińska, uzbrojona w noże i siekiery, zainicjowali Dni Petlury , o których mówił Szymon Wiesenthal w procesie 1960 roku. Pogrom 6000 Żydów 1-3 lipca i inteligencji polskiej, m.in. 4 lipca profesorowie na Wzgórzach Wuleckich, zamordowani przez Niemców, na podstawie list przygotowanych w Krakowie przez ukraińskie środowisko akademickie. O tej zbrodni książkę napisał niemiecki kryminolog Dieter Schenk.